Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

اطلاعات-هواپیماها

fokker100

هواپیمایی است با اندازه‌ی متوسط و موتور دوقلوی توربوفن که به خاطر هزینه‌های پایین عملیاتی و ظرفیت صد نفره‌اش، بعد از معرفی در اواخر دهه‌ی هشتاد با اقبال عمومی فراوانی مواجه شد. اما پس از تولید رقابتی مدل‌هایی با کیفیت بهتر و امکانات اگر نه بالاتر، که مشابه، فروش آن به قدری کاهش یافت که تولید آن را در سال ۱۹۹۷ متوقف کردند

بریتیش-ایرواسپیس-146

هواپیمای انگلیسی ساخت بریتیش ایرواسپیس، یک دم T شکل دارد با چهار موتور توربوفن که زیر بال‌ها جا گرفته‌اند. به خاطر بی‌صدا بودن موتورها هنگام پرواز، به آن لقب ویسپر جت (Whisperjet) داده‌اند، اما وقت فرود، تکان‌ها و سر و صداهای زیادی دارد. بیشتر استفاده‌ی این هواپیما در فرودگاه‌های شهرهای کوچک است و به راحتی در باندهای کوتاه‌تر می‌نشیند. از معایب این مدل هواپیما می‌توان به کم بودن فضای نشستن مسافران و فاصله‌ی کم بین صندلی‌ها اشاره کرد که برای افراد قدبلند، مشکل‌آفرین می‌شود.

ایرباس-اِی-310

شرکت ایرباس در سال ۱۹۸۳ جت دوموتوره‌ی پهن‌پیکر خود را با نام Airbus A310 به دنیا معرفی کرد. این هواپیما که دومین هواپیمای ایرباس محسوب می‌شود، نسبت به مدل قبلی این شرکت (Airbus A300)، کوچک‌تر است و با ظرفیت کم‌تر، هزینه‌ی پرواز پایین‌تری نیز دارد.

Airbus-A320

خانواده‌ی ایرباس‌های A320، شامل هواپیماهای A318، A319، A320 و A321 است که همگی، جت‌های تک‌راهروئه برای طی مسافت‌های کوتاه و متوسط هستند و ظرفیت حمل مسافرشان تا ۲۲۰ نفر است. این هواپیماها فروش بسیار چشمگیری در سراسر دنیا داشتند و ایرلاین‌های ارزان‌قیمت نیز از آن‌استقبال فراوان کردند؛ طوری که این مدل به عنوان یکی از اصلی‌ترین رقبای بوئینگ ۷۳۷، ۷۱۷، ۷۱۵ و مک‌دانل داگلاس MD80 قرار دارد.

ایرباس-اِی-321

یکی از مدل‌های فرعی خانواده‌ی ایرباس‌های A320 است که در آن، بدنه‌ی هواپیما کشیده‌تر شده و تعداد صندلی مسافران به همین واسطه بیشتر شده. علاوه بر آن، موتور هواپیما هم قوی‌تر است و به خاطر وزن بالاتر، چرخ‌های آن هم قوی‌تر است تا بتوانند این وزن را تحمل کنند.

ایرباس-اِی-330-200

جدیدترین عضو خانواده‌ی هواپیماهای پهن‌پیکر دوموتوره‌ی ایرباس، مخصوص مسیرهای دور است و مدل توسعه‌یافته‌تر A330 به‌شمار می‌رود. مهم‌ترین تغییر در این مدل، اضافه کردن یک مخزن اضافه‌ی بنزین است که امکان پیمودن تا ۱۱۸۵۰ کیلومتر مسافت بدون توقف را به این مدل می‌دهد.

بوئینگ-727

هواپیمای سه‌موتوره‌ی شرکت بوئینگ، تک‌راهروئه است و بین ۱۴۹ تا ۱۸۹ مسافر را در خود جای می‌دهد. مدل‌های جدیدتر آن می‌توانند بین ۴۴۰۰ تا ۵۰۰۰ کیلومتر را بدون توقف پرواز کنند. بوئینگ ۷۲۷ بیشتر برای مسیرهای کوتاه یا نیمه‌بلند طراحی شده و توانایی فرود روی باندهای کوتاه‌تر فرودگاه‌های کوچک را هم دارد؛ به همین دلیل برای اتصال شهرهای کوچک‌تر به شهرهای بزرگ، استقبال زیادی از آن شد. این هواپیما سه موتور جت دارد که دوتای آن‌ها، دو طرف قسمت عقب بدنه قرار دارند و موتور سوم، زیر دم هواپیما نصب شده است.

Boeing-727-200

هنوز یک سال از ورود بوئینگ ۷۲۷-۱۰۰ به بازار نمی‌گذشت که شرکت سازنده، طراحی یک مدل با ظرفیت بیشتر را مد نظر قرار داد. مهم‌ترین تفاوت این مدل با مدل قبلی، بدنه‌ی کشیده‌تر است که ظرفیت مسافران را تا ۱۸۹ نفر بالا برده؛ اما موتور، ظرفیت مخزن سوخت و بیشینه‌ی وزن برخاست در آن تغییری نکرده.

بوئینگ-737-400

تنها هواپیمای باریک‌پیکر شرکت بوئینگ، تک‌راهروئه است و موتور دوقلو دارد. این مدل، برای مسیرهای کوتاه تا متوسط استفاده می‌شود و ظرفیت حمل مسافر آن هم کم‌تر است. این مدل از خانواده‌ی بوئینگ ۷۳۷، بیشتر با هدف استفاده در ایرلاین‌های چارتری تولید شد. بدنه‌ی این هواپیما کمی کشیده‌تر است و ظرفیت آن تا ۱۷۰ مسافر افزایش یافته.

بوئینگ-747-100

بوئینگ ۷۴۷-۱۰۰ اولین مدل از سری بوئینگ ۷۴۷ به شمار می‌رود دو طراحی دارد؛ یکی با شش پنجره در طبقه‌ی بالا (هر طرف سه پنجره) و دیگری، بعد از استفاده از فضای طبقه‌ی دوم برای نشستن مسافران کلاس بیزنس، با ده پنجره.

بوئینگ-747

هواپیمای تجاری پهن‌پیکر بوئینگ را با لقب‌هایش هم زیاد می‌شناسند: جامبو جت یا ملکه‌ی آسمان‌ها. بوئینگ ۷۴۷ اولین مدل از هواپیماهای پهن‌پیکر است و تولید آن در سال ۱۹۶۸، انقلابی در صنعت هواپیماسازی دنیا به شمار می‌رفت. به کمک همین هواپیما بود که شرکت هما (ایران‌ایر) توانست با برقراری پرواز مستقیم بین تهران و نیویورک در سال ۱۹۷۵، طولانی‌ترین مسیر هوایی بدون توقف دنیا را طی کند.

بوئینگ-767-300

این مدل از هواپیماهای بوئینگ، پهن پیکر است، موتور دوقلو دارد و مسافت‌های طولانی را می‌پیماید. مدل ۷۶۷-۳۰۰، بدنه‌ی کشیده‌تر و در نتیجه، ظرفیت بیشتر دارد و موتور، بال‌ها و بیشتر سیستم آن تغییر دیگری نسبت به طراحی اصلی ۷۶۷ ندارد.

بوئینگ-767

خانواده‌ی بوئینگ ۷۶۷ شرکت بوئینگ، مجموعه‌ای است از هواپیماهای متوسط تا بزرگ که مخصوص مسافت‌های طولانی طراحی شده‌اند. این مدل هواپیما، موتور دوقلو دارد و پهن‌پیکر است. بوئینگ ۷۶۷، اولین هواپیمای شرکت بوئینگ است که کابین خلبان آن، مجهز به صفحه نمایش دیجیتال است. از دیگر مشخصات این هواپیما می‌توان به دو موتور توربوفن، دم معمولی و بال‌هایی که برای کاهش دادن کشش ایرودینامیکی طراحی شده‌اند، اشاره کرد.

آنتونوف-140

هواپیماهای اوکراینی آنتونوف، ملخی هستند و موتور توربوپراپ دارند. آنتونوف ۱۴۰ که مدل جانشین آنتونوف ۲۴ محسوب می‌شود، نسبت به مدل‌های پیش از خود، ظرفیت حمل بار بیشتری دارد و علاوه بر طی مسافت‌های طولانی‌تر، سازگاری آن با دماهای مختلف هوا نیز بیشتر است. همچنین این مدل، قابلیت نشستن بر روی باندهایی با طول کم‌تر را دارد.

ایرباس-اِی-300

اولین هواپیمای پهن‌پیکر با موتور دوقلو را شرکت ایرباس در سال ۱۹۷۲ معرفی کرد. این هواپیما مخصوص مسیرهای کوتاه تا متوسط است و ظرفیت ۲۶۶ مسافر در دو کلاس را دارد.

ایرباس-اِی-306

ایرباس A300-600 شباهت زیادی به مدل‌های قبلی B2 و B4 دارد، اما با الگوبرداری از مدل A310 در قسمت عقب بدنه و دم، فضای بیشتری برای مسافران فراهم کرده است. همچنین موتور این مدل از ایرباس هم قوی‌تر است.

آنتونوف-24

هواپیمای کوچک شرکت آنتونوف، پدر هواپیماهای این خانواده به شمار می‌رود که بیش از چهل مدل دیگر را از روی آن طراحی کرده‌اند. این هواپیما، دو موتور توربوپراپ دارد و تاریخ ساخت آن به سال ۱۹۵۷ باز می‌گردد.

آنتونوف-74

آنتونوف ۷۴، مدل پیشرفته‌تر هواپیمای آنتونوف ۷۲ است و مهم‌ترین استفاده‌ی آن، جابه‌جایی بار، تجهیزات و مسافر در مسافت‌های کوتاه یا متوسط است. قابلیت این هواپیما در سازگاری با شرایط مختلف محیطی، از دمای -۶۰ تا ۴۵ درجه‌ی سانتیگراد به این هواپیما، امکان پرواز حتی در قطب شمال را هم می‌دهد. تفاوت این مدل هواپیما با آنتونوف ۷۲، در ظرفیت بیشتر ذخیره‌ی سوخت، رادار قوی‌تر و سیستم جهت‌یابی پیشرفته‌تر است.

اِی-تی-آر-72

هواپیمای اِی‌تی‌آر ۷۲، ساخت یک شرکت فرانسوی-ایتالیایی به همین نام است که برای انجام پروازهایی تا سه ساعت طراحی شده. این هواپیما، موتور دوقلوی توربوپاپ دارد و برخلاف بیشتر هواپیماهای مسافربری دیگر، مسافران از در عقب آن سوار می‌شوند و بارها، از در جلو به داخل هواپیما انتقال می‌یابند.

بریتیش-ایرواسپیس-یک-یازده

بی‌ای‌سی یک یازده، یک هواپیمایی بریتانیایی مسافت‌های کوتاه است که در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی در انگلستان، و در دهه‌ی هشتاد میلادی تحت عنوان ROMBAC One-Eleven در رومانی تولید می‌شد. این هواپیما بیشتر در مسیرهای داخلی و برخی مسیرهای کوتاه بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گرفت.

بمباردیه-سی‌آرجِی

بمباردیه، یک کارخانه‌ی ساخت هواپیما در کاناداست که بر سر مقام سوم مسابقه‌ی بزرگ‌ترین کارخانه‌های ساخت هواپیما در دنیا، با امبرائر برزیلی رقابت تنگاتنگی دارد. گفتن ندارد که ایرباس و بوئینگ پیش از این دو قرار دارند. به هر حال غرض از گفتن این حرف‌ها این بود که بمباردیه هم برای خودش شرکت بزرگی است.

فوکر-50

فوکر پنجاه، یک مدل از هواپیماهای ملخی شرکت فوکر است که بعد از موفقیت بالا و فروش چشمگیر فوکر F27 در هلند تولید شد.

مک‌دانل-داگلاس-ام‌دی-80

مجموعه هواپیماهای MD-80 که به اشتباه به آن‌ها بوئینگ گفته می‌شود، هواپیماهایی تک‌راهروئه با موتور دوقلو هستند که برای طی کردن مسافت‌های کوتاه تا متوسط، توسط شرکت مک‌دانل‌داگلاس طراحی شده‌اند. این خانواده، شامل هواپیماهای MD-81، MD-82، MD-83، MD-87 و MD-88 هستند که در دهه‌ی هشتاد میلادی وارد خطوط هوایی دنیا شدند. این مدل‌ها (جز MD-87) تفاوت عمده‌ای جز در قدرت موتور، ظرفیت سوخت و وزن ندارند.

مک‌دانل-داگلاس-ام‌دی-81

اولین مدل از سری MD-80، ظرفیت ۱۳۵ مسافر را دارد؛ ۱۲۳ نفر در کلاس اکونومی و ۱۲ نفر در فرست‌کلاس. این مدل، مدل استاندارد مسافربری در میان هواپیماهای سری MD-80 محسوب می‌شود.

مک‌دانل-داگلاس-ام‌دی-82

تغییر این مدل هواپیما از سری Md-80 نسبت به مدل قبلی، بهینه‌سازی موتور و افزایش قدرت آن بود.

مک‌دانل-داگلاس-ام‌دی-83

مدل MD-83 با افزایش ظرفیت سوخت، وزن بیشتر و موتور قوی‌تر، برای طی مسافت‌های طولانی‌تر کاربرد دارد.

مک‌دانل-داگلاس-ام‌دی-88

آخرین مدل از سری MD-80، از نظر ظاهر و وزن و مشخصات، فرقی با مدل‌های قبلی این سری ندارد؛ تنها اتاقک خلبان آن به سیستم نمایش الکترونیکی مجهز است.

مک‌دانل-داگلاس-ام‌دی-90

هواپیمای تجاری مک‌دانل‌داگلاس، موتور دوقلو دارد، تک‌راهروئه است و از آن، برای طی مسافت‌های کوتاه تا متوسط استفاده می‌شود. سری MD-90 با تغییراتی جزئی از جمله قوی‌تر شدن مدل موتور، طول بدنه‌ی بیشتر و در نتیجه ظرفیت مسافر بالاتر از روی سری MD-80 طراحی شده است.

یاکولف-یاک-42

یاکولف یاک ۴۲، هواپیمایی سه موتوره برای طی مسافت‌های متوسط است که ظرفیت ۱۰۰ یا ۱۲۰ مسافر را دارد.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.